خود کفایی و رقابت پذیری، ۲ ویژگی صنعت مبلمان اداری ایران

مصاحبه دکتر رامین سمیع زاده با روزنامه گسترش صمت

 صنعت مبلمان کشور یکی از قدیمی‌ترین و در عین حال نفیس‌ترین هنرهاست که امروزه به ۳ بخش مبلمان منزل، اداری و کودک تقسیم می‌شود. با وجود نیازمندی‌های روز و پیشرفت فناوری، صنعت مبلمان اداری با استفاده از روش‌های فنی و مهندسی توانسته است در کشور به خودکفایی برسد تا جایی که نیازی به واردات در این بخش -به جز در چند ماده اولیه ساخت – دیده نمی‌شود. به علاوه اینکه تولید مبلمان اداری در مقایسه با تولید مبلمان خانگی آسان‌تر است و این موضوع باعث شده که با استقبال بیشتری در بین مبلسازان روبه‌رو باشد.

تولید مبلمان اداری ایران رقابتی است

رامین سمیع‌زاده، عضو هیات‌مدیره و دبیر انجمن مبلمان و دکوراسیون در گفت‌وگو با صمت عنوان کرد: با توجه به ویژگی‌های رقابتی صنعت مبلمان اداری و ماهیت سفارشی بودن این صنعت، در این زمینه واردات نداریم و می‌توان گفت که کشورهای خارجی در این صنعت مزیت رقابت با ما را ندارند. اگر هم واردات داشته باشیم به صورت تک‌کالا (میز مدیریت یا صندلی خاص) انجام می‌شود. با توجه به این سهم ناچیز واردات در مبلمان اداری می‌توان گفت که در این صنعت خودکفا هستیم و تا ۱۰۰ درصد نیاز داخلی را پاسخ می‌دهیم. از طرفی در این صنعت مزیت رقابتی با صنعتگران خارجی را هم داریم.

وی درباره تامین مواد اولیه ساخت مبلمان اداری نیز گفت: مواد اولیه هم در داخل تامین می‌شود و هم از خارج کشور وارد می‌شود. در سال‌های اخیر اتفاقات خوبی در صنعت مبلمان اداری افتاده است که باعث شده نیاز به واردات مواد اولیه هم کمتر شود. نئوپان و «ام‌دی‌اف» در داخل کشور تولید و برخی لوازم همچون یراق از کشورهای خارجی تامین می‌شود.
سردبیر مجله «دکومان» با اشاره به ماشین‌آلات و دستگاه‌های ساخت مبلمان اداری بیان کرد: ماشین‌آلات وارداتی هستند. با این حال از نظر سطح فناوری، با کشورهای دیگر فاصله نداریم. به این معنی که دستگاه‌های ما بروز هستند. به علاوه اینکه شرکت‌های زیادی به عنوان واسطه با شرکت‌های خارجی فعالیت می‌کنند و فناوری روز را انتقال می‌دهند.

سمیع‌زاده با بیان اینکه در صنعت مبلمان اداری نگاه مهندسی – فنی حاکم است، گفت: فضای صنعت مبلمان اداری به واسطه وجود دانشکده و انجمن مبلمان و دکوراسیون که افراد متخصصی را تربیت می‌کند، بهتر شده است. در گذشته صنعت و دانشگاه زبان مشترک نداشتند اما درحال‌حاضر تعامل این دو سبب ایجاد زبان مشترک شده است به این صورت که این صنعت، میان‌رشته‌ای تلقی می‌شود. دانشجویانی که طراحی داخلی و دکوراسیون، صنایع چوب «ای‌تی» و مهندسی صنایع خوانده‌اند به نوعی با صنعت مبلمان اداری آشنایی دارند. به عبارتی نگاه سیستماتیک در کنار نگاه تولیدی و کارخانه‌ای رعایت شده است. این عوامل سبب شده که به لحاظ تولیدی هم در شرایط مناسبی قرار بگیریم. با این حال هنوز در حوزه نشان(برند)سازی با مشکل روبه‌رو هستیم. از آنجا که در بخش بین‌الملل نشان(برند)سازی کار پرهزینه‌ای است نیاز به حمایت دولت بیشتر احساس می‌شود.

این مدرس دانشگاه افزود: باید قدر لحظات و فرصت‌ها را در بخش صنعت بدانیم؛ چرا که هزینه فرصت ازدست رفته زیاد است. در دوران تحریم شرایط نامناسبی بر صنعت حاکم شد که امید است در پساتحریم موانع برداشته شود. در برداشتن موانع ۴ ضلع اصلی باید با هم هماهنگ باشند: صنعتگران، دانشگاه، تشکل‌ها و دولت. صنعتگران باید بیشتر نقش‌آفرینی کنند و دانشگاه هم باید صنعت را تقویت کند. تشکل‌ها نیز در ایجاد ارتباط بین بنگاه‌های صنعتی و حاکمیت نقش دارند و همچنین دولت باید بستر را بیشتر آماده کند. اگر این شرایط فراهم شود به طور قطع می‌توانیم صادرات بیشتری در بخش مبلمان اداری داشته باشیم.

سمیع‌زاده افزود: واردات مبلمان اداری در این میان آنقدر ناچیز است که به جرات می‌توان گفت در این صنعت واردات نداریم. به عبارتی به غیر از مبلمان خانگی و منزل، در بخش مبلمان اداری و کودک واردات به صورت جدی نداریم و در اصل نیازی به واردات دیده نمی‌شود. در مقابل، صادرات به کشورهای افغانستان، عراق و… انجام می‌شود. شباهت‌های فرهنگی و نیاز این کشورها به بازسازی باعث افزایش صادرات به این کشورها شده است.

صفیه رضایی – گروه صنعت

گسترش صمت