خانه / مقاله ها / دکومان / از ممفیس تا طراحی شاعرانه
001

از ممفیس تا طراحی شاعرانه

در میان طراحان نامدار ژاپنی که تاثیری ژرف وماندگار بر مبانی فکری و زیبایی شناختی طراحی غرب نهاده اند.بی تردید، ماسانوری اومدا، چهره ای یگانه و ممتاز است. شهرت و احترام ویژه ای که وی در عرصه ی طراحی جهانی کسب کرده، از یک سو مدیون همکاری پربارش با جنبش طراحی ایتالیایی ممفیس است و از سوی دیگر، مرهون آثار شاعرانه و احساس برانگیزی است که در زمینه طراحی مبلمان خلق کرده است.وی، دوران طلایی فعالیت حرفه ای خویش را مهد هنر اروپا یعنی ایتالیا سپری کرد و از نخستین طراحان غیرایتالیایی بود که فراخوان سوتساس را برای پیوستن به جنبش انقلابی ممفیس به گرمی پذیرا شد و به یکی از چهره های کلیدی و تاثیرگذار این حلقه ی نخبه گرا بدل شد. وی با رویکرد پسامدرن و ساختار شکن خود، کوشید تا مبانی نهادینه ی طراحی مدرن را به چالش بکشد و در جستجوی یک زبان زیبا شناختی نوین برآید؛ زبانی چنان پویا و احساس گرا که تاثیری شگرف بر طراحان جوان تر نهاد و به جنبش طراحی پسا مدرن، هویتی عمیق و قدرتمند بخشید. هرچند میان آثاری که وی تحت لوای ممفیس آفرید و آثار شاعرانه ی واپسینش، تفاوتی بارز مشهود است، اما همگی بیانگر زبان زیبایی شناختی متفاوتی هستند که وی با الهام از آموزه های سوتساس فراگرفت. وی به تدریج از زبان طنز آمیز ممفیس که در گستره ی محدودی از فرم و رنگ حرکت می کرد، فاصله گرفت و به نوعی زبان شاعرانه و بازیگوشانه ی شخصی دست یافت که اوج آن در طراحی مبلمان وی به ثمر نشست. وی در این فرآیند احساسی، گل را به عنوان یکی از زیباترین و لطیف ترین جاذبه های طبیعت به صندلی و مبلمان تبدیل کرد و به جایگاهی منحصر به فرد دست یافت.جایگاهی که وی را به یکی از پیشتازان مطرح طراحی پسامدرن بدل کرد و آموزه های او را الهام بخش دیگر طراحان احساس گرا نمود.

جهت دسترسی به متن کامل مقاله کلیک کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *